هنوز شب نگذشته است ای شکیب بزرگ

بمان که بی تو مرا تاب زنده ماندن نیست

 

 

 

 

    .....کاش بودی هنوز

کاش هنوز هم تلاقی نگاهت آواز شبانه ام بود

کاش.........

 

اگر بودی ...........

 

 

 

گونه هایم داغ شده از خاطره ی......

 

 

آه...

کاش بودی

                 آن وقت.....

 

 

 

شانه هایت را کم می آورم

                                  بس که مرهم اشکهایم نبوده ای

 

گونه هایت را کم می آورم

                                   بس که آشیان بوسه هایم نبوده ای

 

 

در تلاقی این روزهای بی فردا

 

فقط جای پایی مانده و بس

 

نه.......

 

جای پایی هم نمانده

 

«ورود به صحنه ی جرم ممنوع»

 

این را دریا فریاد میزد وقتی همه ی یادهایت را از سینه ی ساحل میشست

 

 

یادت هست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

همیشه از دریا میترسیدم

 

اما تو

         همیشه در رویای پیوند با افق بودی.

 

و من همیشه در رویای نگاهت

 

نگاهی که هیچ گاه از آن من نبود...

 

 

 

همیشه از دریا میترسیدم.........

 

 

و از خود میترسم

                       ترس تمام وجودم را پر کرده

 

مرهمی شاید

یا محرمی

 

گزینه ی چهار : هیچ کدام

 

گزینه ی سه را اما ...

 

 

     هرگز نخواندی........