عشق تنها بهانه ایست برای لمس لطافت دستانت.

برای بوییدن عطر تنت که مستم می کند و بیتاب و دیوانه ملول.

تو از کدام قبیله ای که عطر عاشقانه ات مرا تا بلنداااااااای قااااااااااف می برد؟

کدامین ترانه تاب از تو سرودن را میآورد ای پناه روزهای سکوت و دلتنگی؟

عشق تنها بهانه ایست برای سرودن نام تو که زیباترین ترانه است.

عشق تنها بهانه ی از تو گفتن و با تو بودن است.

عشق بهانه ایست برای بوسیدن صورتی خوشرنگ پشت ناخنهایت.

عشق یعنی خود تو.

یعنی بهانه های بی پایان خواستنت.

دوستت دارم پناه خستگی ها.

دوستت دارم.