کلاغ پر

کلاغ قصه که از انگشتان تو آغاز می کند؛

                           باورم می شود که باد هنوز،

                                           رایحه ی دستانت را میان گیسوانم می بافد...

رویای آغوش تو که پناه تمام قصه هاست؛

                             همه ی کلاغ ها به موقع به خانه می رسند؛

هراسی نیست...

               من هنوز از انحنای نازک روح کودکانه ات آویزانم؛

                                                             بگذار هر چه کلاغ،

                                                                                پر بگیرد.

/ 1 نظر / 6 بازدید
گندم

ساحره ای پری . کلمات میان شعرت یکدیگر را هم حتی جادو می کنند. مانده ام میان این همه غزل چرا دلت مرثیه سرایی می کند . بر کلماتت بدم آنگونه که هرباره می دمی . کلاغها بوی عشقت را میان تک تک حروف کلمه هاو جمله هایت گم می کنند . شاد باشی نازنینم