گم شده

 

 

 

 

 

          آری؛

 

          گویا رسالت من است این؛

 

          گویا رسالت من است که تا ابد

                                                  دیر یافته شوم.

 

                           دیرتر از زمانی که مجالی برای بودن،مانده باشد.

 

 

 

          ومن می ترسم که غرق شوم در ترانه های شبانه ات

 

          و دستی نباشد برای نجات این مغروق ناعاقل

 

          و من سخت هراسانم؛

 

          نکند تمام این تب ها و لرزش ها

 

          نشانی از حضور تو باشد؛

 

          نشانی از نفوذ تو باشد

                                       میان ریزشکاف های این دیواره ی محکم

 

            و من سخت هراسانم......

 

 

                 بگو.........

 

         بگو چه کرده ای با من.......

 

 

         چه کرده ای که گم شدم میان تمام بودن ها و نبودن ها

 

         و من گم کرده ام هر ترانه ای را

                                                 که نشانی از تو در آن نباشد

 

         .........................................

 

        ..................................

 

         ...............

 

         دیر زمانیست به انتظار نشسته ام

 

          نرگس را شهلا می کنم هر صبح اما........

 

         کجایی که طراوت بخشی بودنم را.

 

/ 0 نظر / 6 بازدید