روزت مبااااااااارک بابا

 

مردی می آید از تبار نور، از تبار عاشقان و شوریدگان. مردی که محمد

(ص) از گل خنده های نگاه او نشاط می یابد و ابوطالب در

نیمه شب های بیداری دل، با او راز دل می گوید و فاطمه بنت اسد

باغ چشمانش را به روی او می گشاید تا گل شادمانی را آبشار لبخند

او شکوفا کند. مردی که طلوع مهرانگیز نگاهش دیگر بار حلاوت وصال

 

و عشق را در چشمه لایزال به جان پاکان می نوشاند و پیاله حیات

عاشقان از نگاهش لبریز می شد. علی، فصیح ترین شعر حیات و

زیباترین آواز آفرینش بود.

 

و علی همان بود که فرشته ها برای آفرینشش خدا خدا می کردند.

 

علی........علی.............علی..................علی............

 

کلمات چقدر کوچکند و ناتوان در وصف او.

..........

.................

.........................

 

(فقط پیشنهاد میکنم کتاب هبوط دکتر شریعتی رو بخونین)

 

و اما پدر..........

  پاااااااااااااااااااااااک و زیبااااااااااااااا و اهورااااااااااااایی

 

     کمال یک مرد..............

و همه ی این اوصاف قاصرند برای بیان زیباییش.

باید پدر بود تا فهمید وقتی پدر با اولین تب شبانه،با اولین زخم روی

زانو،با اولین حلقه ی اشک جمع شده تو چشم های فرزندش روبرو

میشه چه حالی میشه.

باید پدر باشی تا بفهمی وقتی پسر کوچولوت با زیر چشم کبود میاد

خونه و با افتخار میگه بابا زدمش،وقتی تو چپ چپ بهش نگاه میکنی

و میگی نباید این کار رو می کردی،چه قندی تو دلت آب میشه که پسر

کوچولوی دماغوی دیروزت،امروز گنده لات بچه های محل رو زده و شده

کاپیتان تیم.

باید پدر باشی و بفهمی چه لذتی داره وقتی دختر کوچولوت تو

نقاشیش تو رو هم قد خورشید میکشه و خودش رو در سایه ی تو

خندون و خوشحال.اینکه بال در میاری وقتی لبای نرم و کوچولوش رو

میچسبونه به گونه هاتو و از گردنت آویزون میشه و پاهاش رو قفل

میکنه دور سینت.

 

باید پدر باشی تا بفهمی لذت دیدن اولین 20 کارنامه ی فرزندت رو.

لذت تشویق پسرت تو اولین مسابقه ی فوتبالش و لذت ستودن اولین

حلقه ی گلی که دخترت از شکوفه های بهاری میسازه و به گردنت

میندازه و تو مست میشی از عطر خوش دست های کوچولویی که

این گل ها رو به هم دوخته.

باید پدر باشی تا بدونی پدر بودن یعنی چی.تا بدونی پدر بودن بخشی

از علی بودنه و علی بودن یعنی همه چیز.یعنی تنفس هوای خدایی و

نوشیدن شهد اهورایی و مقدس پاکی و لطافت و مردانگی.

و پدر بودن یعنی همه چیز بودن.

یعنی تو باشی و همه ی دنیا به خاطر تو باشه و این که تو نباشی و

دنیا برای حفظ طرح قدم های تو باقی بمونه و پدر های آینده رو بپرورونه.

 

من نمی تونم پدر باشم اما همیشه به یاد میارم که پدر رو بلند قدترین

و قوی ترین موجود عالم میدونستم.به یاد میارم که وقتی مامان میگفت

هواپیما خییییییییییییییلی بزرگه،می پرسیدم یعنی از بابا هم بزرگتره؟

و به راستی که هیچ چیز بزرگتر از پدر نیست و تنها مادر میتونه هم تراز

این موجود اهورایی باشه چرا که هر دو نیمه ای از بهشت رو در

سینشون جا دادن و در کنار هم بهشت رو در زمین تجلی می بخشن.

 

          میلاد حضرت علی و روز پدر رو به همتون تبریک میگم.

               روزتون مبارک باباهای مهربوووووووووووون.

 

 

 

/ 0 نظر / 9 بازدید